szuflANNdia

mało treściwie

2012-02-02T21:01:00.001+01:00

Z rozmaitych powodów niezbyt przychylny czas dla prac druciarskich nastał. Sporo się działo, rzeczy niekoniecznie dobrych oraz tych sprzyjających. W kazdym razie druty jakoś ostatnio straciły swoje miejsce a kategorii: całodobowa rozrywka :)
Stąd też ślimacze tempo, w którym powstawała chusta, której inspiracją była, a jakże w tym sezonie, chusta księżnej - tej najnowszej :)
Wełna to manos z jedwabiem, druty, bodajże, 4. W stosunku do oryginału zaszła zmiana, zamiast robić ją w poziomie, od jednego końca do drugiego, rozpoczęłam od dolnego brzegu, by pasy kolorów układały się w poziomie.

Źle mi się ostatnio pisze, jakoś trudno sklecić sensowne zdanie, więc i mało ostatnio gadam :)

na koniec, ukończony dużo wcześniej, komin.

Cladonia - my love :)

2012-01-24T12:28:00.002+01:00

Zakochałam się w tym wzorze. Jak dla mnie jest idealny - paski oraz koronkowe wstawki. mmm... No i robi się dobrze. Ta, którą pokazuję tutaj jest jeszcze mokra, nie mogłam się powstrzymać, by jej zrobić zdjęcia, zwłaszcza, że przyszła właścicielka też się nie może doczekać :)
Już planuję, w jakim zestawieniu kolorystycznym zrobię taką dla siebie...

Notka techniczka - robiłam ją na drutach 3,5 mm z Podwójnej nici dropsa delight 02 oraz merino kidmohair ISPE - poszły niemal całe dwa motki z każdej włóczki.

Rock island shawl - uff. skończony :)

2012-01-20T14:06:00.000+01:00

Nic nie napiszę, bo nie mam siły :) Wyczerpały się wczoraj przy ostatnich oczkach. Oto świeża, prosto z blokowania:

zatrzymane chwile

2012-01-19T19:22:00.002+01:00

Po powrocie z pracy otrzymałam od mojego taty zapis wymiany zdań, która miała miejsce między nim z Jadzią podczas układania puzzli (mały skubaniec trzaska je, aż miło :)

Jadwiś - Zobacz, dziadek, połamałam. [kawałek układanki, wiecznie przez nią wyginany]
Dziadek - No, to brzydko, że połamałaś
- Nie brzydko
- Brzydko, nie powinnaś łamać puzzli
- To nic, to tylko głupia zabawka, a ja jestem mała dzidzia.

sic. :)

Z placu boju dziewiarskiego - jak się przydarzy dzisiaj jakiś fajny film to istnieje poważna szansa na wykończenie rock islad shawl (tego, który wcześniej sprułam)

Wycena rękodzieła, atak zimy i trudna sztuka opanowania liter.

2012-01-14T22:35:00.000+01:00

Przede wszystkim chciałam zacząć wpis od doniesienia, że rock island shawl został spruty. Całkiem i do ostatniego oczka. Przerzuciłam się na cieńsze druty i to zdecydowanie dobrze mu zrobiło. Właśnie jestem w trakcie kończenia bordiury, którą, wreszcie, po niemal 140 powtórzeniach udało mi się opanować pamięciowo :)

Po drugie - zapraszam do przeczytania ciekawego tekstu oraz toczącej się pod nim dyskusji, która ma miejsce u Jadis . Rzecz dotyczy wyceny rękodzieła stosowanej, a raczej NIE stosowanej :) w naszym kraju. Ma to sens.

Po trzecie - jeśli ktokolwiek wczoraj usiłowałby mi wmówić, że dzisiejszego dnia cztery razy będziemy odśnieżać naszą drogę to bym go potraktowała z dużą dozą ostrożności (na zasadzie: wariatów nie drażnić). A dzisiaj... Zdjęcie poniżej wygląda okropnie, bo mi szkoda było ustawiać aparat na wciskającym się wszędzie śniegu. Nie widzieliśmy momentami domów sąsiadów. Najlepsze w tym wszystkim jest to, że akurat na jutro mamy zaplanowany wyjazd z dziećmi na balet do Gdańska. Całą jesień i zimę nic nie padało a akurat jak się czas wyjazdu zbliżył to się okazało, że wyjazd pod znakiem zapytania stoi. I, zapewne, gdyby nie horrendalna cena kupionych kilka miesięcy temu biletów oraz - ach, balet moskiewski - to chyba byśmy się nie odważyli wyruszyć.

Po kolejne już.
Dzięki konsultacjom z koleżanką Hanią (tą, która była z nami na tych jedynych moich dotychczasowych targach rękodzielniczych :) wydumałyśmy sposób na naszą Anielkę, która utknęła na etapie spółgłosek i przestała je rozpoznawać. Anielka okazała się kinestetykiem wymagającym nieco innego podejścia niż, np. Krzysio. Moje wieloletnie walki z nią o (NIE) branie wszystkiego do rąk, wkładanie sobie do buzi rozmaitych przedmiotów, wchodzenie w każde miejsce nabrały teraz innego wydźwięku. Moje dziecko tak poznaje świat. Bardziej w ten sposób niż w inny. W związku z tym liter uczymy się jak najbardziej dotykowo i brudno (ten właśnie brud po plastelinie zresztą najbardziej ją ucieszył. Tak wygląda literka M:

Stół, oczywiście zawalony wszystkim, co może się okazać potrzebne

Jeśli "M", to, oczywiście, jak "mama" :))))

dodam tylko, że sylwestrową nocą moje najśredniejsze dziecko straciło pierwszego w życiu swym zęba:

O rany, skrót to mi wyszedł iście nielakoniczny, ale dawno nie pisałam i dużo mi do głowy poprzychodziło :)))

Rock island w kropce...

2012-01-10T18:27:00.000+01:00

No i zdarzył się czarny scenariusz. Jedwabiu zabrakło mi na takim etapie, jaki widać poniżej. Wzór dograny jest co do oczka, każda ilość podana, wszędzie wielka szczegółowość, natomiast rozjeżdża się w zasadniczym elemencie - ilości metrów przędzy... :(

Zbiór podręczny

2012-01-09T14:33:00.000+01:00

Oto, co mi ostatnio towarzyszyło w torebce - i przy książce i przy filmie i przy jeździe samochodem (zasadniczo jako pasażer :) i w rozmaitych innych sytuacjach życiowych

Kolejny komplet z wełny Magic

Ukończona już czapka, którą pokazywałam jako początek robótki wcześniej

a tak się prezentuje rock island - okropna chusta do robienia, zewnętrzna bordiura dzierga się i dzierga, ma kilometry długości i cały czas boję się, że mi:
a) spadnie z drutów - a przy jedwabiu to nie takie trudne)
b) nie wystarczy mi jedwabiu - nie wiem, czego nie zrozumiałam w opisie, ale wychodzi mi, że chyba tam coś jest pokręcone z długością przędzy. Zakończyłam dzisiaj część ażurową, pozostała mi już ta środkowa, trzymajcie kciuki by nie zabrakło nici, proszę...
A tak naprawdę, to jest cudowna, trudy robotnicze rekompensują widoki, które się wyłaniają spod drutów :)

Pozdrawiam...

co się dzieje...

2012-01-02T14:38:00.001+01:00

wpis robię z leżącą na mnie rozgorączkowaną, zasmarkaną i kaszlącą Jadzią. Infekcja dopadła sylwestrowo żeńską część naszej rodziny i coś nie chce puścić, jak na razie. Pokazuję dzisiaj rozrywkowo to, co mam na drutach. Pierwsza rzecz jest prawdziwym wyzwaniem - Rock Island Jareda Flood, mojego guru wzorów dziewiarskich robi się w obie strony, czyli nie ma odpocznienia w postaci lewych rzędów. Na razie przedzieram się przez bordiurę. Robię z jedwabiu - mój debiut w tym materiale.

By nie było zbyt monotonnie jednocześnie powstaje kolejna czapa...

zachorowałam na to: http://www.ebay.pl/sch/bedfordsewingandknitting/m.html?_nkw=rennie&_sacat=0&_odkw=&_osacat=0&_trksid=p3911.c0.m270.l1313

Czas przejścia

2011-12-31T14:16:00.000+01:00

Tydzień pomiędzy Bożym Narodzeniem a Nowym Rokiem jest dla mnie jakby wyrwany z kontekstu całego roku. Intensywność przeżyć podczas dni okołoświątecznych w połączeniu z przygotowaniami do zjazdu znajomych na noc sylwestrową odbywającą się rokrocznie w naszym domu (przyjeżdżają ci, którzy mają dzieci :) sprawia, że codzienność nabiera całkiem innego znaczenia. Przez ostatni tydzień nie byłam w żadnym sklepie, niemal nie wychodziłam z domu (chore dzieci), wyjadaliśmy resztki z lodówki, przyjmowaliśmy dzieci zaprzyjaźnione na noclegi (tzn te dzieci, których rodzicom nie straszne były nasze infekcje). Czas płynął jakoś tak całkiem obok.
Stół, który jeszcze w ubiegły weekend wyglądał tak (i to tylko połowa zgromadzonych przy nim osób załapała się na zdjęcie)

w ciągu tego tygodnia nabrał innego wyglądu - aczkolwiek też odświętnego (na codzień nie używam obrusów w obawie przed ich zjechaniem na ziemię wraz z całą zawartością blatu)

Czytaliśmy książki, które znaleźliśmy pod choinką (tym razem pod nóż poszła anielkowa "Mała Czarownica", przy której zaśmiewaliśmy się do rozpuku). Ponieważ do wykończenia miałam kilka kominów, które nie wymagały zaabsorbowania z mojej strony lektura szła bez problemu. Ale udało mi się też skończyć jeszcze jedną chustę miłorząbową - tym razem zaczęłam robić ją od kaptura - w jednym kawałku i przyznam, że to najlepsze rozwiązanie niż doszywanie okrycia głowy na końcu. Ponieważ u nas dzisiaj leży śnieg (tak! Cały centymetr!) więc zdjęcia robiłam na wariata bo wyskoczyłam bez kurtki - nie udało mi się złapać koloru.

Radość tworzenia

2011-12-29T18:06:00.000+01:00

Pod choinką Anielka znalazła prawdziwe duże sztalugi. Odczekawszy dwa dni na nacieszenie się prezentami mniejszego kalibru, nie wymagającymi nakładów pracy przy rozstawianiu postanowiła zmierzyć się z nowym sprzętem. Sztalugi zostały rozstawione, farby wyjęte, pędzle wybrane, nasączone podkładem płótno rozpięte.
I tutaj przyszła Jadzia. Która też chciała, jak zwykle, robić to, co starsza siostra. Szczęściem mniejsze sztalugi w domu mieliśmy już od dawna, więc kłopotów z zazdrością nie było. Potrzebny był tylko dodatkowy stołek, pędzel oraz tektura. I tak oto, dwie artystyczne dusze rozpoczęły wyrażanie siebie :)

Do mycia po akcji były: pędzle, podłoga, krzesła - wszystkie w zasięgu, obie artystki, farby, słoik, wanna oraz umywalka.
:))))
Pozdrawiam niemal sylwestrowo.

Zatrzymane chwile - Wigilia

2011-12-28T22:07:00.000+01:00

Migawki z Wigilii - dwie pierwsze z czasu pomiędzy dwiema Wieczerzami w dwóch domach - z Jadzią dobudzającą się po przejeździe z miasta do naszego domu - na mnie :)

i - dalej - już z prezentami. Udało nam się w tym roku pójść na Pasterkę całą rodziną. Jedynym dzieckiem z naszej trójki, które nie zmrużyło oka przez całą mszę była Jadzia, która całą godzinę biegała jak nakręcona pomiędzy ławkami - w piżamie, ponieważ założyliśmy, że padnie już w drodze do kościoła, prześpi mszę i od razu położę ją do łóżka. Więc nie dość, ze biegała po nocy to jeszcze do tego odziana w welurową piżamę z Kubusiem Puchatkiem... (mamy bardzo dobrze dogrzany kościół - średniowieczny :)

Zatrzymane chwile - retrospekcja przygotowań

2011-12-27T18:39:00.000+01:00

By nie zapomnieć tych chwil, spokojnych i w sumie mniej śpiesznych niż się tego należałoby spodziewać utrwalam kilka migawek z przedświątecznej krzątaniny. Ubierania drzewka - żywej choinki zakupionej we wsi oraz pieczenia pierników - obie czynności niosące ze sobą oczekiwanie oraz to wrażenie, że chwila świętowania jest tuż, tuż...
Drzewko ubierane było przez wszystkie dzieci - podekscytowane twarze, odtańczenie krakowiaka wokół pnia przez uradowaną Jadzię, włażenie pod gałęzie, by sięgnąć jak najdalej wgłąb, ustawianie szopki oraz odrywanie figurkami historyjek wymyślanych naprędce, rozwieszanie własnoręcznie lepionego łańcucha z kolorowych pasków papieru powstającego już czwarty rok (i opasującego całe drzewko już pięciokrotnie) - te wszystkie chwile chciałabym zasuszyć tak, by móc po nie sięgnąć kiedyś - gdy już będą dawno minione.

Pieczenie pierników jest tradycją sięgającą jeszcze mojego dzieciństwa, ciasto na nie wyrabia moja mama na dwa - trzy tygodnie przed planowanymi pracami z foremkami. Masę jest przy tym brudzenia, podjadania posypek, podziwiania, kłótni i popychań, spadania z krzeseł i śmiechu.

Efekt - niezapomniany :)

Boże Narodzenie

2011-12-24T11:15:00.000+01:00

Wiary, nadziei i miłości życzę Wam Wszystkim :)

Z cyklu: "Polak potrafi"

2011-12-22T12:02:00.002+01:00

Dziewczyny, siadajcie do maszyny - da się!!!
Zawsze twierdziłam, że przy odpowiednio dobrze wytłumaczonej instrukcji oraz doborze narzędzi człowiek jest w stanie opanować chyba każdą technikę rękodzielniczą.
Namiętnie kupuję "Burdy" z nadzieją, że kiedyś, może uda mi się przebrnąć przez pierwszą moją własną zaporę w postaci obawy przed niepowodzeniem. Wczoraj zostałam na jakiś czas sama w domu z Jadzią. I maszyną do szycia. I nowiutkim wydaniem periodyka - tego, w którym są same modele dziecięce...
I udało się - z jedną pomyłką poważną (wycięcie przodu w taki sposób, że otwór na rękawy podwojony znalazł się pod szyją, a połówkowe miejsce na dekolt jakimś cudem ewaluowało w kierunku pach :)
Szczęściem, materiałem, którego używałam była potężna stara zasłona z pluszu, więc ewentualne braki mogłam na bieżąco uzupełniać.
Wzór bardzo wdzięczny, dziewczęcy, nieco staroświecki. I musiałam zmierzyć się z tunelami na troczki, odszyciami etc. Bardzo mi się to podobało...

na zdjęciach nie ma jeszcze guziczka na karku, na którego czasu mi już zabrakło nocnego.

z placu boju

2011-12-22T09:20:00.000+01:00

Wieści lakoniczne:
pisałam wcześniej, że od Elkaleny otrzymałam na Święta cudny podarek - udało mi się dzisiaj wylecieć na dwór do choinki i uwiecznić go w godnym otoczeniu. Nie mogę się napatrzeć na te kolory i trzymam gwiazdkę na wyspie w kuchni :)

Nocną porą skończyłam komplet, który, mam nadzieję, zdoła jeszcze dotrzeć do miejsca przeznaczenia zanim PP zacznie świętować :). Opaska na włosy jest taka duża ponieważ ma utrzymać w ryzach nie byle jakie włosy :)))

Ponownie sukienka

2011-12-20T14:21:00.001+01:00

Oto druga sukienka do zestawu z pokazywaną wcześnie zieloną liściastą. Tym razem robiona od dołu z tej wełny (cudnej)
Ja zwykle robiona na oko z nadzieją, że okaże się dobra :)

stroimy się oraz Joankowa czapa - pendant do florianowej chusty :)

2011-12-19T19:50:00.002+01:00

Powoli, proszę Państwa, szykujemy dom na Święta. Powoli, bo przy tylu pomocnych dłoniach częstokroć to, co właśnie przygotowane zostało, przez kogoś innego całkiem odmiennie potraktowane bywało i wniwecz prac stroiciela obracano. Obkładamy igliwiem (w niewielkich ilościach - sztucznym oraz naturalnym), obwieszamy lampkami, hmmm... sprzątamy (???)
Coraz przytulniej się robi, Kartki z życzeniami przychodzą, w tym roku na uplecionym wieńcu z wierzbiny postaram się je umieścić (oby się nie rozleciał tylko) - pierwsza już - od ELkaleny (dzięki! dzięki! dzięki!!!) z cudnym prezentem do nas dotarła i na wieńcu zawisła. Prezent - filcowa cudna zawieszka na choinkę (dobrze zinterpretowałam???) czeka na lepszą pogodę na zdjęcie, bo pokazać ją, po prostu, muszę - majstersztyk :)

i czapka na wiejskie chłody - i - OBY - śniegi!!!

na koniec coś, ku pamięci, co mnie zachwyciło - nie moje, ale podpatrzone tutaj

Chusta na świętego Floriana

2011-12-16T15:58:00.000+01:00

Pożarnicze kolory włóczki monaco zaowocowały chustą, której nie powstydziłaby się żadna skryta wielbicielka OSP :) Cudna jest :)

Idę lepić pierogi z kapustą na "za tydzień", pa :)

Zimą w jesiennych barwach

2011-12-12T19:33:00.001+01:00

Jak zwykle ostatnio - lakonicznie - dwie rzeczy skończyłam wczoraj - dziewczęcą sukienkę na dziewczynkę nieco mniejszą niż moja Jadzia. Oraz chustę z aade long, którego kolory zachwyciły mnie i postanowiłam z nim poeksperymentować: przewinęłam go na dwa kłębki i zrobiłam je w paski :)

nocne sz/życie

2011-12-09T14:54:00.000+01:00

Wróciłam do starych wzorów - dwie kosmeTYCIUNIE powstały wczoraj późno bardzo :) Jedna korzystająca z urody materiałów, druga wymagająca podrasowania.

No i w końcu nawiązałam pełną współpracę z laleczką dziewiarską, gdyż właścicielka zielonej chusty wolała troczki - oto i one :)

Marrakesz :)

2011-12-06T16:59:00.001+01:00

Albo jakieś inne orientalne miasto - tak mi się kojarzą szalone kolory wełny Magic Yarn Art, z których zrobiłam ten zestaw. Komin (90 o, druty nr 4) + mitenki (od 35 o.) robiło mi się szybko i miło - w kontraście do szarości za oknem widok takich kolorów działał ożywczo :)

lewa strona w całej rozciągłości...

... i prawa:

Wszyscy mają Poppy...

2011-12-05T19:43:00.000+01:00

... mam i ja (na drutach mam, właścicielką nie jestem :) )
Wełna 100 % wełna Lima Dropsa (kolor 4377). Druty nr 4, bok z 38 oczek - zapiski ku pamięci :)

W oczekiwaniu c.d.

2011-12-04T21:20:00.000+01:00

Znalazłam w końcu swoje źródło pomysłu.
Nasze wykonanie wygląda tak:
całość zawieszona na drzwiach spiżarni

stajenka Krzysiowa i bydlątka (nieco egzotyczne również) Anielkowe. Kto rozpozna, jakie? :)

Pomysł na przemieszczanie się Dzieciątka po drabinie w dół tak, by nie zniszczyć tektury taśmą klejącą ani też innym mocowaniem wymyśliło nasze najstarsze operatywne dziecko.

Trwając w oczekiwaniu

2011-12-04T16:11:00.001+01:00

By Oczekiwanie na Boże Narodzenie dostosować do dziecięcego pojmowania świata zrobiliśmy inną formę kalendarza adwentowego. Jedno popołudnie wyglądało u nas tak:

efekty pokażę następnym razem, bo musiałabym Was naraz zarzucić wielką ilością zdjęć. Za dużo naraz :)
A dzisiaj pletliśmy wieniec z wikliny...

Miejsce pracy kominiarza

2011-12-02T15:34:00.001+01:00

Takie hasło rzuciłabym grając z Wami w kalambury.
Oto komin zrobiony z mieszanki zachwycającej dla dziewiarskich rąk: jedwab i baby alpaca - czyli po prostu: baby alpaca silk Dropsa. W sumie żaden wyczyn dziewiarski, bo same oczka prawe, niemniej nieco żmudna robota, bo nadłubać się ich trzeba - lubię takie, jak mamy z dziećmi długą lekturę :)
Dla mej pamięci: druty nr 4., oczek w okrążeniu było 110.

hmmm...?

2011-12-01T15:10:00.001+01:00

Wczoraj o północy pracowicie odpisałam na Wasze komentarze. Namęczyłam się, nawymyślałam i się nie wczytały :(
W każdym razie dziękuję za odzew, pomysły bardzo mi się podobały, zapięcia piękne, ale, niestety, nadal nie rozwiązywały mojego problemu zapewnienia obu połom chusty odstępu od siebie. Dzisiaj zajechałam jeszcze do mojej ukochanej hurtowni, w której mają wszystko :)
I znalazłam takie coś:

Wydaje mi się to rozwiązaniem całkiem niezłym, dobrze myślę?
Pozdrawiam :)

A co do robienia kaptura - w prawej szpalcie bloga mam taki dział: pomoce dydaktyczne. Jest tam pomysł robienia skarpet od palców - to właśnie mój patent na komin :) Tylko, że nie wykonuję rzędów naokoło (jak komin) tylko wybieram sobie jedną stronę, którą przeznaczam na część "twarzową" i tam dziergam metodą "tam i z powrotem" :)
W razie niedokładnego tłumaczenia, pytajcie dalej - postaram się jaśniej.

Miłorząb zyskuje kaptur

2011-11-30T15:14:00.001+01:00

Zgodnie z wolą właścicielki chusta ma być wyposażona w kaptur. Kaptur więc uzyskała. Teraz tylko mam zagwozdkę; muszę wyposażyć ją w zapięcie jakieś pod szyją, bo ten kaptur wymusza coś w stylu peleryny. Rozważałam fajny ozdobny guzik, ale chyba lepiej będzie coś wiązanego, by móc decydować o stopniu owinięcia się dzianiną (a przy trójkątnej chuście "owinięcie" nie jest najlepszym określeniem, ona raczej przykrywa.) Mam się zaprzyjaźnić z laleczką dziewiarską? Może macie jakiś fajny pomysł...?

nocną porą...

2011-11-30T00:34:00.000+01:00

... powstały i nocną porą je wrzucam tutaj: :)

Tu bylim :)

2011-11-28T20:43:00.000+01:00

Ku pamięci: linki do dwóch miejsc, w których można sobie poczytać o targach, na których byłyśmy. I zobaczyć - nas także :)

info - elbląg

elbląg wm

rekord szybkości

2011-11-27T12:08:00.000+01:00

Wczorajszy dzień po raz pierwszy w życiu spędziłam na targach jako wystawca. Wespół z dwiema koleżankami (w tym Mim ) zawiozłyśmy swe druciarskie wytwory. Dodałam do tego lawendy oraz portfele i - ku naszemu zdziwieniu, udało się nam zapełnić stół :)
Efekt - udało się nam odzyskać koszty podróży i stoiska. :)
Ale cały dzień nieskrępowanego dziergania... to jest korzyść niewymierna. Dzięki temu udało mi się pobić własny swoisty rekord szybkości. Chusta, przy dobrych układach czasowych powstaje u mnie ok. 3 dni. Wczoraj zrobiłam, od pierwszego oczka, do ostatniego (już na drodze dojazdowej do mego domu) zamówioną gail z jednej z moich ulubionych włóczek - trekking color. Barwy tej wełny są cudne - ta mnie urzekła całkiem i cieszę się, że mam jej jeszcze motek :)

wrzuta

2011-11-26T21:19:00.002+01:00

wczorajszą nocą skończona i blokowana chusta do dorobienia kaptura. Padam, pozdrawiam, uciekam :)

Kompletu ciąg dalszy (ostatni)

2011-11-23T15:35:00.000+01:00

Skończyłam komplet mamowo - córkowy - ostatnie elementy (pierwsze pokazywałam już czapki, mitenki i kolorowy komin) uwieczniłam dzisiaj: oto rękawiczki oraz chusta dla malutkiej (jakoś myślę, że bardziej praktyczna niż komin w tym rozmiarze :)

do kompletu

2011-11-21T14:58:00.002+01:00

Czapkowego z poprzedniego wpisu:

czapka na dzisiaj

2011-11-20T14:41:00.000+01:00

Udało mi się rozpracować wzór na ślimakową czapkę - dzisiaj, jeszcze oczekując na gości wyskoczyłam na dwór by ją uwiecznić na kołku od płotu :)

rozmaitości

2011-11-19T11:56:00.000+01:00

Kolejny weekend w kuchni - tym razem związany z urodzinami pewnej sześciolatki - jutro oczekujemy gości dzisiaj goszcząc się na imieninach u dziadka (sami, bo Marcin koncertuje). Zebrałam się w końcu do przygotowania dekoracji z trójkątów, na którą tęsknie spoglądałam od dłuższego czasu. Przygotowywałyśmy je razem z jubilatką, która usiłowała wycinać kształty nozyczkami zębatymi a następnie (z uwagi na nie całkiem osiągnięte powodzenie w powziętej misji), prasowała już gotowe elementy. Pozostało jeszcze nam uczynienie z nich girlandy - ale to chyba dzisiejszą nocą się odbędzie.
Oto kilka wybranych kawałków - z resztek walających się po całym pokoju :)

Do mitenek, czapek etc pokazywanych onegdaj dorobiłam jeszcze komin

oraz usiłuję rozpracować pomysł na czapkę - ślimaka, którą oglądałam u eguni :)

Prototyp

2011-11-17T21:01:00.000+01:00

Od jakiegoś czasu jestem pytana czy nie uszyłabym portfeli w mniejszym ni z dotychczas rozmiarze. W zasadzie nic przeciwko temu nie miałam poza brakiem wykroju oraz pomysłu, jak takowy stworzyć. I odsuwałam temat w niebyt jako wymagający wysiłku intelektualnego.
Az w końcu któregoś dnia siadłam z kartką i rozrysowałam to, co chciałabym uszyć. Uszyłam.
I wyszło to:
koślawe
za małe (nawet pół karty się nie mieści)
nie zapinające się.

ale to prototyp, brałam taką możliwość pod uwagę, więc nie załamałam się tylko teraz już mam na czym bazować. I może powstaną egzemplarze niećwiczebne? :)

Portfelowo

2011-11-14T15:37:00.000+01:00

Wpis w zasadzie monotematyczny - szyją się portfele w ilościach hurtowych - szykuję się na wyjazd do Elbląga :) Powstały dwa portfele w pomarańczach:

Oraz zestaw trojaczków - tyle, że nie jednojajowych - każdy różni się od innych jakimś szczegółem :) Jak widać, próbuję mierzyć się z ekozamszem - jak się całkiem z nim polubię to sięgnę po zakupione wcześniej na wagę skórzane spódnice i z nich będę szyła zapięcia - bardzo mi się ten zestaw podoba.

a na końcu - upolowane COŚ dla mojego hopla guzikowego - duże ażurowe drewniane koła - czy nie są piękne???

Portfelowo - guzikowo :)

zatrzymane chwile

2011-11-13T15:11:00.001+01:00

Wczoraj, gdy obszywałam mitenki oraz czapki dziewczynki towarzyszyły mi używając niemal tego samego zestawu co ja - wzbogaconego o krótkie szpilki oraz kule styropianowe. Zadanie długofalowe przed nami, bo mimo że dzisiaj kontynuowałyśmy zdobienie, nadal jesteśmy daleko w lesie. Szczęście, że okoliczności, na które je szykujemy są jeszcze daleko przed nami...

A to nasz sprawdzony sposób na niepogodę - od pewnego czasu mamy w domu paczkę balonów (paczkę, bo pękają na potęgę). Miejsce niemal dwugodzinnej zabawy - schody. Przy okazji podsuwam pomysł na ekspozycję dziecięcych prac - w naszym przypadku jest nią wąska deseczka z ogranicznikiem - rami na niej się stawia a nie wiesza, można łatwo dokonać wymiany. Ramki dodam - są z IKEA, gdzie znalazłam takie, które nie mają szkła tylko pleksję.

Mam nadzieję, że miałyście wspaniały weekend :)

Mini i maxi

2011-11-12T19:15:00.000+01:00

Komplet, który tutaj pokazuję powstawał w kilku etapach. Rękawiczki bez palców oraz czapki dla mamy i jej córki rozmiarowo odpowiadały mnie oraz Jadzi, mogłam więc dopasowywać je na bieżąco. Pierwsze zdjęcia, jeszcze niewykończone nitki zwisające wszędzie oraz brak dodatków, za to na człowiekach :)

Tutaj sesja dzisiejsza - dziewczynki robiły bombki z cekinów, ja obok nich wykańczałam zestawy

Po męsku

2011-11-09T14:59:00.000+01:00

Wieki temu pokazywałam zaczątki powstawania męskiej w założeniu narzuty na Krzysiowe łóżko. Udało mi się ją skończyć przed kilkoma tygodniami, ale o niej zapomniałam :)

Jako że w założeniu miała być po męsku prosta więc i pikowanie jest zwięzłe - wzdłuż linii zszycia kwadratów i wokół środka. W pikowaniu pomagała mi moja własna osobista huba.

Krzyś, jak wspomniałam, sypia ostatnio na materacu pod skosem dachu, dość prowizorycznie to wygląda, ale on jest wniebowzięty :)
Na zdjęciu atrybut świadczący, że moje uczucia macierzyńskie mogą jeszcze przez jakiś czas pławić się radością posiadania - jakby nie było - małego chłopca (zabiłby mnie, gdyby to przeczytał) :)))

p.s. - oboje starszych dzieci w chwili, w której to piszę - uwaga - ROBI NA DRUTACH (yes! yes! yes!!!)

Mini gail verde

2011-11-08T20:51:00.000+01:00

Kolejna robiona z pozostałości kłębkowych dziecięca chusta. W tle - zeszłoroczny sweterek Anielki :)

mgliście

2011-11-06T16:10:00.000+01:00

Kolejna gail, tym razem z włóczki Fonseca. Cieniutka, zwiewna z wrabianymi niebieskimi koralikami.

Prowizorycznie

2011-11-04T19:48:00.000+01:00

Exodus naszych starszych dzieci na górę przebiega dość chaotycznie i nie do końca zgodnie z planem. Opuścili wspólny pokój na dole by objąć we władanie na piętrze pokoje dwa. Oddzielne. I zamieszkali razem :) Tyle, że piętro wyżej. Ma to swoje dobre strony - mniej się boją odosobnienia, wspólnie słuchają wieczorem czytania bądź płyt (i kłócą się o to, które dzisiaj wybiera), nadal cieszą się swoim towarzystwem (z przerywnikami na straszne awantury). Dobrze jest im widać. Ja też się w pewnym sensie cieszę, bo nie muszę się wyprowadzać z pokoju z materiałami i maszyną do szycia :)))

Prowizorycznie trzeba było zapewnić im warunki przetrwalnikowe do czasu separacji - rozłożone łóżko piętrowe używane w dolnym pokoju jest stopniowo odnawiane (nieoceniony papier ścierny i biała lakierobejca mająca ukryć ślady po lakierze) - aktualnie z dobrodziejstwa spania na prawdziwym łóżku dostępuje Anielka, której posłanie stoi pod prostą ścianą. Krzyś, którego materac został położony pod skosem, pod którym się łóżko nie mieści, na razie dostał nową narzutę - ale o tym kiedy indziej.
Drugoklasista zyskał też nowe biurko - obiekt mojej dumy poszukiwacza staroci :) Udało się zdobyć piękne, sosnowe, stare (nie tak bardzo) i - co najważniejsze - tanie. Uwielbiam je oglądać :) Teraz tylko musimy upolować coś podobnego dla Anielki, która poczuła się słusznie pominięta.

Jak widać nie robiłam specjalnych porządków w celu uwiecznienia lokalu dziecięcego. W oknach nie ma rolet ani zasłon bo jeszcze nie mam na nie pomysłu, szczęściem nie ma w nie komu zaglądać :) Biurko jest też z całym dobrodziejstwem inwentarza, włącznie z korkami oraz listem do Mikołaja uwieszonym na okuciu drzwiczek.

Bardzo zużyty dywanik z pociętych koszulek

a na pierwszym planie - tak - ogryzek. Jabłka idą u nas kilogramami, wszędzie znajdujemy ich pozostałości misternie porozmieszczane w najróżniejszych pomieszczeniach mimo wielu, bardzo wielu rozmów na ich temat...

jesienne róże...

2011-11-03T14:26:00.000+01:00

... nie w odniesieniu do róż, tylko do różów :) Odcienie, które miała estońska wełna, jak dla mnie idealnie pasują di jesiennej gamy kolorystycznej. Oto kolejna... gail :))))

Gustowny śpiworek

2011-11-02T22:52:00.001+01:00

Z cyklu: Potrzeba matką wynalazku.
Jak człowiek czegoś potrzebuje, zawsze coś wynajdzie :)

* * *

Anielka oglądając książkę o zwierzętach: "... i tam jest taki wąż, bolo dusiciel..."

Dobrej nocy życzę :)

dobra rzecz - blejtram

2011-10-31T15:29:00.000+01:00

Przeglądając któregoś dnia blogi trafiła na to Przypomniałam sobie o leżącym gdzieś za kanapą starym blejtramie i zaproponowałam dzieciom stworzenie kolażu tematycznego. Pomysł spodobał się Anielce - wiernej towarzyszce kreatywnych dokonać z pogranicza artyzmu :) , Krzyś wybrał swoją drogę - biegał na podwórku a potem siadł do maszyny i przyszył do kartki kilka liści - ciekawy pomysł.

Wybór był dość oczywisty - jesień. Wybrałyśmy piosenkę tematyczną, zebrałyśmy liście, przejrzałyśmy zachomikowane zapasy kolorowych papierów, farb, wycinarek etc. I powstało DZIEŁO

Bałagan był okrutny, wszędzie pełno było ścinków, lepiących się karteczek, podrobionych liści (odrysowywanych na kartkach)... cudnie (jeszcze cudniej było po sprzątnięciu :p)

Jadzik też sobie sam wymyślił zajęcie :)

dalej w temacie kaptura

2011-10-30T20:25:00.001+01:00

Odkąd stworzyłam własny, skarpetkowy sposób robienia kaptura (zapewne stosuje go sporo dziewiarek, niemniej ja wpadłam na to sama, co napawa mnie dużą dumą :), nosiłam w sobie pomysł na wykorzystanie go w większym projekcie, nie tak jednak dużym jak ogromna chusta. Myśląc o małych dziewczynkach notorycznie gubiących czapki zdejmowane z głowy gdy tylko robi się cieplej, zastosowałam kaptur w czymś, co zdjąć nie tak już łatwo. A z drugiej strony nie grzeje zbyt mocno. Wstępnie dorobiłam do niego pelerynkę robioną raglanem od góry. CZyli całość jest robiona w jednym kawałku beż ani jednego szwu. Ponieważ nie mam pomysłu na guziki do zdjęć posłużyła mi indyjska szpilka do koków, której używam do spinania chust :)

miłorząb

2011-10-27T15:41:00.001+02:00

O godz. 0.30 przedwczorajszej nocy ukończyłam chustę, robioną wzorem, który na razie stał się moim ulubionym. Chusta miłorzębowa podbiła moje serce. Jej jedynym mankamentem jest to, że robić ja trzeba po obu stronach - po lewej i prawej, więc trudno przy niej czytać. Użyłam grubej wełny nabytej kiedyś na Allegro, której kolor na kłębku wydawał mi się nieco zbyt majtkowy, a który jednak w tej dzianinie nabrał dla mnie całkiem nowego uroku :)

Na na koniec czapka zrobiona podczas jednego szkolenia wymyślana na bieżąco podczas jej robienia - bezszwowo, od góry metodą zaczynania skarpetek :)

Z serii: okrycia głowy

2011-10-25T15:40:00.000+02:00

Koleżanka z pracy poprosiła mnie o zrobienie czapki. Jako, że stałam się posiadaczką wzoru liściastego, postanowiłam go wykorzystać. Z lekka, oczywiście zmieniając realia - bo do końca nie chciało mi się całości tłumaczyć :)
Na Anielce, zbyt duże nakrycie głowy wygląda tak:

skończona chusta z kapturem

2011-10-23T10:30:00.000+02:00

Mało lotny mi tytuł wyszedł, ale od rana nerwowo jakoś w domu dzisiaj, dzieci podminowane chodzą (więc i my też) i trudno mi zebrać myśl do kupy. Obiecałam jednak wczoraj właścicielce, że pokażę jej dzisiaj efekty nocnego siedzenia - jak skończyłam, to już było niemożliwe zrobienie zdjęć.
Oto skończona już (chyba, że będą uwagi jakieś co do poprawek) chusta z kombinowanego nieco wzoru. Wełna to malabrigo. Koniec wynurzeń, idę ratować niedzielę :)

trzymać gdzieś pieniądze trzeba...

2011-10-21T15:33:00.000+02:00

Zakładam, że niemal wszyscy mają ten "problem"
W związku z czym oddaję się nieskrępowanej twórczości portfelowej. W zasadzie skrępowanej. Ilością godzin w dobie. Szyję na razie do pudła, ponieważ mam niecny plan wywiezienia ich na targi - mam swój debiut w tej kwestii. Miło sobie popatrzeć, jak stos rośnie - powoli, bo to dopiero początki. Nadzieję mam, że będzie ich więcej.

Dwie nówki materiałowe - tzn. główny materiał już był użyty, natomiast zyskał towarzystwo w postaci zapięcia ze sztucznej skóry. Chodziło to za mną od dawna i, przyznam się, podoba mi się bardzo :)

Oczywiście, żaden materiał nie jest użyty po raz pierwszy :)))

Idealne kształty

2011-10-20T19:43:00.000+02:00

Zdjęcia na mojej szopie, jako dwuwymiarowe, nie oddawały w pełni kształtu chusty na kobiecej sylwetce. Jako, że z koleżanką czułyśmy z tego powodu niedosyt, dokonałyśmy wespół inwestycji, mającej nadrobić te braki. I tak oto, z pewnymi kompleksami, zerkam sobie na stojącą obok sylwetkę, na której dzianina układa się idealnie. Dodatkowym atutem tej pani jest fakt, że nadaje się do wbijania w nią szpilek, więc mogę na niej sobie to i owo poprzymierzać w trakcie. Np. dzięki niej drgnęła sprawa komina dorabianego do chusty, jakoś od razu mogłam go sobie lepiej - i bardziej praktycznie - wyobrazić :)
A oto chusta z cudnej skarpetkowej wełny Trekking color - jak widać, skarpetki nie są jej jedynym idealnym przeznaczeniem - chusty robi się z niej rewelacyjnie :)

na jesień najlepsze niebieskości...

2011-10-17T20:56:00.000+02:00

Jako przerywnik do obmyślania kaptura do poprzedniej chusty wykonałam chustę w kolorach potocznie nie uznawanych za jesienne. Aparat fotograficzny odmówił pełnej kompatybilności i turkusy zmienił na niebieskości. Hm. Musicie mi uwierzyć, że kolory są żywsze i bardziej wpadające w oko :) Wymieszałam kilka zestawów rozwiązań chuściarskich, bardzo mi podchodzą paski i niewątpliwie będę jeszcze sięgała po ten sposób wyrazu :)
Krótko dzisiaj, bo biegany dzień dzisiaj, poza pracą, Warmią, obiadem jeszcze oporządzałam na zimę zagonek pod truskawki. I jakoś tak padam :)
Mam nadzieję, że ktoś się wybrał na koncert i że się podobał - mnie się podobał OGROMNIE :)

Losowanie w Zagrodzie

2011-10-16T10:38:00.000+02:00

W Zagrodzie możliwości ziszczenia marzeń każdej dziergaczki... :)

co się dzieje na drutach...

2011-10-13T16:32:00.000+02:00

Po pierwsze - chusta robiąca wrażenie już ukończonej. Otóż nic bardziej mylnego - czeka ją jeszcze dorobienie kaptura. Wzór, podany wcześniej został jednak potraktowany bezlitośnie - obcięłam niemal połowę schematu, bo zaczął mi zbyt się rozrastać. Moim zdaniem nie wygląda, jakby jej czegoś brakowało - we oryginale było zbyt dużo kombinowania i mieszania różnych wątków.

W ramach akcji: rozliczamy się z resztkami: wygrzebałam zaległe wełny w niebieskościach - powstaje chusta - pasiak, do których to mam ostatnimi czasy dość duży sentyment. Może dlatego, że przy nich tak się łatwo czyta?

OBWIESZCZENIE :)

2011-10-12T15:02:00.000+02:00

Obiecałam napisać, co śpiewa mój mąż :)
Otóż;
Olsztyniaków i mieszkańców okolicznych miejscowości namawiam do wybrania się na koncert o ten:

Zespół, który będzie śpiewał, można sobie posłuchać wstępnie o tutaj - myślę, że warto - na żywca brzmi jeszcze lepiej, zaręczam :)

Dla Odi :)))

2011-10-10T21:02:00.000+02:00

Zupa z dyni:

Zeszklić na maśle pokrojonego z kosteczkę pora (ile kto lubi, raczej więcej niż mniej, ja, np. gotując garnek zupy na dwa dni potrafię dać jeden cały). Moją zasadą jest: im delikatniejszy główny składnik zupy, tym więcej pora (np. przy ciecierzycy, fasoli, cukinii etc.). Do podduszonego pora dorzucam pokrojone w kostkę ze 2 - 3 duże ziemniaki, podsmażam, dodaję dynię (kostki lub już jako mus), zalewam bulionem i gotuję do zmięknięcia. Potem dorzucam czosnek (koniecznie), miksuję, podsypuję np. pietruszką, serem startym, ziarnami słonecznika, groszkiem ptysiowym. Czy co tam komu jeszcze przyjdzie do głowy.
Et voila :)

sobota

2011-10-09T13:47:00.000+02:00

Sobota, jedna z tych, jakich wiele. I dlatego warta zatrzymania.
Pod nóż poszła pierwsza z dyń - Jadzia wybrała najmniejszą :) Poszukałam w internecie nowego sposobu konserwowania, krojenie w kostki tak twardego warzywa pozostawia za sobą bolące nadgarstki, poza tym kostki zajmują dużo miejsca w zamrażarce. Postawiliśmy więc na mus z cząstek opiekanych pierwotnie w piekarniku:

Po wyjęciu uzyskuje się cudny kolor i aromat

Obiad, oczywiście zaczynał się zupą z dyni...

Krzyś przezywa zbliżający się za tydzień koncert, na którym mają mieć wejście również dzieci uczestników - szykuje się z dużym zaangażowaniem :)

siostry... nadal w doskonałej komitywie. Czasem zastanawiam się, czy Anielce bliżej jest mentalnie do starszego "Bliżej" Krzysia, czy do Jadzi, młodszej o znaczniejszą ilość lat... W chwili, w której to piszę, siedzą za mną na kanapie ukryte za ogromnym słownikiem obrazkowym postawionym na ugiętych w kolanach nogach. Z dużą radością oglądają obrazki, Anielka usiłuje wprowadzać kolory w świat siostrzany :)

A tutaj moja chusta, którą będę robiła, mam nadzieję, krócej niż Odyseusz wracał do domu. Chociaż chyba niewiele krócej :) Nawet nie podejmuję się liczenia ilości oczek w rzędzie, które teraz przerabiam :)

baby gail w winnych czerwieniach

2011-10-06T15:25:00.002+02:00

Ponieważ wełny w skrzyni się przestają mieścić wykańczam resztki. Kłębki pozostałe po "dorosłych" chustach dobrze się sprawdzają jako źródło surowca dl chust dziecięcych. Powstała kolejna gail dla dziewczynki tym razem w głębokiej winnej czerwieni. Włóczki tej używałam kiedyś nagminnie, jedna z najbardziej miękkich mieszanek wełny z akrylem. Kolor najlepiej widać na trzech pierwszych ujęciach

A wszystko poniżej to już wolna amerykanka w wykonaniu Anielki, która prezentuje swój nowy nabytek - przyjaciółka przywiozła z gór materiał ludowy na spódnicę na tańce - wyszła nam w zasadzie Warmianka jakby podhalańska z lekka, ale tym się mało kto przejmował :) Kiecka świeżo spod maszyny:

Te niebieskości na Anielkowych nogach to plastry korygujące uciekające do środka stopy. Takie długofalowe działanie połączone w codzienną gimnastyką. Niestety, pierwszy plaster już pierwszego dnia do połowy oberwała żądna doświadczeń Jadzia. Czekamy więc przyszłego tygodnia na nowe obklejenie.

Zdrowi jesteśmy już. Od środy rotawirus uznajemy za niebyły. Za to tego dnia Anielka przycięła sobie potężnie palec drzwiami od samochodu Marcina a Jadzię dopadł kleszcz, który umieścił się w najbardziej niedostępnym miejscu - wlazł jej do pępka. Usuwaliśmy go jej w nocy przez sen, chwała Bogu, że śpi jak słoń. A palec, nie wiem jakim cudem okazał się tylko mocno stłuczony.
Jeszcze trochę, biorąc pod uwagę nasze wakacyjne przejścia, i nam niebieską kartę założą...

weekend z wirusem

2011-10-03T11:15:00.000+02:00

Weekend przebiegł inaczej niż to sobie zaplanowaliśmy. Miały być grzyby, prace ogrodowe, intensywne spędzanie czasu. W zamian mieliśmy rotawirusa, który skutecznie uwiązał nas do domu. Bo niby przebiegał mało dramatycznie, to jednak nie pozwolił nam za daleko oddalać się od kanalizacji :)
Dzisiaj Anielka, jako jedyna nadawała się do pójścia do szkoły, Krzyś jeszcze osłabiony został w domu, Jadzia jest taka nieokreślona, marznie i narzeka na ból brzucha, Marcin udał się do pracy a ja zostałam w domu. Jechanie ze wstępnymi objawami na szpitalne oddziały to jak wożenie drzew do lasu...
Weekendowo rozpoczęłam więc odzież z zamówionej malabrigo. Projekt jest jeszcze wielce tajemniczy, bo nie wiem, czy do końca mi wyjdzie to, co planuję. Ma być chusta z kapturem, wzór taki a raczej jego dowolna interpretacja, bo inne mają być proporcje między poszczególnymi ściegami. Na razie utknęłam, bo nie mogę znaleźć czasu na przetłumaczenie, jak to jest z tym środkiem. Ale teraz może mi się uda... dzięki wirusowi...?

Dynie obrodziły pięknie, bardzo lubię ich widok wśród roślinności. Tym bardziej, że rozrastają się niemiłosiernie - jedna z nich niemal zadusiła rododendron. CZeka nas pyszna zupa zimą...

buty Jadzi po zabawie w ogrodzie wyglądają tak: :)

dom dla włóczek :)

2011-10-01T16:13:00.000+02:00

Zbiegło się naraz kilka okoliczności. Pierwszą i decydującą była moja namiętność do staroci - niekoniecznie wiekowych, ale za to z duszą. Drugą - bezdomność moich wełnianych zapasów wegetujących w potężnym kartonie i kilku plastikowych pojemnikach. Trzecią - równie decydującą co pierwsza, ale z innej strony - konieczność przygotowania się do zwolnienia pokoju zaadoptowanego na moje rękodzielnicze skarby i oddania tegoż pokoju ostatecznemu właścicielowi - Krzysiowi. Kufry i skrzynie oglądałam na Allegro z co najmniej takim zapałem jak wełny w sklepach wszelakich (wielbicielki drutów wiedzą, jakim :))) Ograniczenie stanowiły finanse. Wszystkie piękne kufry kosztowały zbyt wiele. Serce mnie bolało widząc, jak ciągle trafiały do kogoś innego. Aż wreszcie, po wielu miesiącach udało mi się upolować TO:

Stanął na razie tymczasowo na naszej niewykończonej jeszcze w całości górze, na miejsce docelowe trafi, gdy nasze dzieci dorosną do wieku, w którym zniknie możliwość wlezienia po kufrze i przeskoczenia przez barierkę schodów :)
Okolica, jak widać, malownicza bardzo, w tle odmalowywane łóżko Krzysia (dzieci nadal sypiają na materacach na podłodze). Drzwi do pralni bez framug. Ale to nic, najważniejszy jest tutaj pierwszy plan.
A wełny i tak się całkiem wszystkie nie zmieściły... :)
Pozdrawiam z domu posiadającego swój własny stary kufer. I rotawirusa od wczoraj - również własnego oswajanego wstępnie przez Krzysia...

Dottie

2011-09-30T21:00:00.000+02:00

z czerwonej wełny kupionej kiedyś na allegro powstała Dottie Zdjęcia lipne, bo nie mam siły walczyć z czerwonościami.

jesień w kuchni

2011-09-29T21:35:00.000+02:00

Jesień - moja ulubiona pora roku. Mogę powtarzać to do znudzenia, przy każdym sezonie opadających liści, mgieł, pajęczyn na polach, ukośnego słońca, późniejszych poranków, wewnętrznego zwolnienia tempa, ognisk, zapachu kiełbasek - nie grillowych wreszcie, ziemi nawożonej skrupulatnie zbieranym kilka miesięcy kompostem dającym obietnicę Nowego za kilka miesięcy ponownie. I - ach - okres dzianiny!!!

Na naszym stole zmienia się menu - na ognisku w poprzednim tygodniu królowały mini pizze grzybowe oraz herbata ze świeżo przerobioną żurawiną z cukrem :)

Makabreska

2011-09-28T20:12:00.000+02:00

Jeden z dni ostatniego weekendu spędzałam przez chwilę z Jadzią sama. Byłyśmy w ogrodzie, ja pieliłam, Jadzia w dziecięcym tipi gotowała mi kawę z piachu w plastikowym małym dziecięcym czajniczku. Takim wielkości mojej pięści z małym dzióbkiem o centymetrowej szerokości średnicy. Dwukrotnie przybiegła do mnie wyraźnie zaniepokojona towarzystwem, jakiś niezidentyfikowany robak jej się tam plątał, nie wiem jaki, bo mimo dwukrotnych prób poszukiwań go - raz na podłodze namiotu, raz w głębi piachu w czajniczku nie udało mi się nic znaleźć. Aż w końcu załapałam, że przestraszyło ją coś wewnątrz dzióbka. Wyobraźcie sobie moją reakcję, gdy zajrzawszy w ten naprawdę mały otwór zobaczyłam wewnątrz niego zarys brzydkiej szarej buzi: ust oraz łypiące na mnie nieco wytrzeszczone MRUGAJĄCE oczy...
Wszystko wielkości centymetra...

Mała ropucha wlazła go czajnika, usiłowała wyleźć przez dzióbek i zaklinowała się w zwężającym się przejściu.
Wrażenia - bezcenne. Stworzenie, wypchnięte delikatnie patykiem zostało odniesione w bezpieczne miejsce. Ciekawe, ile czasu tam spędziło...

baby gail :)

2011-09-27T18:41:00.000+02:00

Jak widać wzór gail łączy pokolenia;
Kolejna sztuka powstała w rozmiarze miniaturowym, od modelek nie mogłam się wręcz opędzić, Wigi tylko tak biegała, że jej złapać w przyzwoitym ujęciu nie dałam rady :)

Jadziowy liściasty

2011-09-23T21:21:00.002+02:00

Sweterka swojego doczekała się w końcu i Jadzia, która do tej pory mogła służyć za ilustrację powiedzenia o dziecku szewca. Ani jednego zapinanego wdzianka nie miała - nie licząc kurtek i polarów. Zabrałam się więc do przerabiania niewielkiej części kupionej jakiś czas temu prutej 100 % miłej bardzo wełny i po raz kolejny wypróbowałam mój ulubiony wzór - ten sam, co na sukience.

Ponieważ obiecałam, że spróbuję opisać sposób robienia takiego czegoś to tutaj się tego podejmę, aczkolwiek obawiam się, że wzór pojmą raczej bardziej doświadczone dziewiarki - i to nie dlatego, że wątpię w możliwości początkujących, tylko dlatego, że ja go za każdym razem przerabiam na oko i dlatego nie mogę dać zbyt precyzyjnego opisu.
Wełnę brałam raczej grubszą, taką do przerabiania na drutach 5 i grubszych. Wzór liściasty na karczku, który jest moim przelicznikiem rozmiarowym na sweterku (i sukience) dla dziecka rocznego przerabiałam 5 razy, dla dwuletniej Jadzi - 6.
Od razu dodam, że ubiór ( i sweter i sukienka) jest przerabiana od góry, więc osoby niezaznajomione z tą techniką muszą sobie poszukać w sieci instrukcji, bo nie dam rady jej opisać bez zdjęć (za dużo naraz wysiłku intelektualnego :)

Opiszę sposób wykonania sweterka.

Na karczek nabieramy 34 oczka (podaję rozmiar na dwulatkę, ok. 92 cm) i przerabiamy o. prawe - 6 rzędów (proszę pamiętać o dziurkach na guziki :)
7. rz. - o. brzegowe, 4 o.p., o.l., * 1 o.p., 1 n., 1 o.p., 1 n., 1 o.p., o.l. * (między gwiazdkami powtórzyć w sumie 6 razy) , 4. o.p., o.l
rz. parzyste - o. brz., 4 o.p., oczka lewe - jak schodzą z drutu, 4. o.p., o.l.
9. rz - o. brzegowe, 4 o.p., o.l., * 1 o.p., 1 n., 1 o.p., 1 n., 1 o.p., o.l. * (między gwiazdkami powtórzyć w sumie 6 razy) , 4. o.p., o.l
11 rz - o. brzegowe, 4 o.p., o.l., * 2 o.p., 1 n., 1 o.p., 1 n., 2 o.p., o.l. * (między gwiazdkami powtórzyć w sumie 6 razy) , 4. o.p., o.l
13 rZ. - o. brzegowe, 4 o.p., o.l., *3 o.p., 1 n., 1 o.p., 1 n., 3 o.p., o.l. * (między gwiazdkami powtórzyć w sumie 6 razy) , 4. o.p., o.l
15 rz - o. brzegowe, 4 o.p., o.l., *4 o.p., 1 n.,1 o.p., 1 n., 4 o.p., o.l. * (między gwiazdkami powtórzyć w sumie 6 razy) , 4. o.p., o.l
17 rz. - o. brzegowe, 4 o.p., o.l., * 5 o.p., 1 n., 1 o.p., 1 n., 5 o.p., o.l. * (między gwiazdkami powtórzyć w sumie 6 razy) , 4. o.p., o.l
19 rz. - o. brzegowe, 4 o.p., o.l., * 1 n., 2 o. przer. razem, 9 o.p., 2 o. przer. razem, 1 n., 1.o.l. . * (między gwiazdkami powtórzyć w sumie 6 razy) , 4. o.p., o.l

Tutaj na razie przerwę, bo mi już trudno ubrać w czytelne słowa dalszą część. W każdym razie doszliśmy do najszerszej części liści. Potem będziemy je zwężać :) Przypominam o dziurkach na guziki :) Dalsza część nastąpi wkrótce. Mam nadzieję, że czytelne to jest i w miarę zgodne z technikami dziewiarskimi...

Potęga kreatywności

2011-09-22T15:52:00.000+02:00

Wpis powinien był być poświęcony najmłodszej naszej córce, która niecały miesiąc temu skończyła drugi rok życia. Ale, zanim go napiszę chciałabym się podzielić doskonałym - jak się okazało - sposobem na zajęcie gości urodzinowych. I to nie tylko tych najmłodszych :)Któregoś dnia w Lidlu trafiłam na rolkę papierowego obrusa - kosztowała jakieś śmieszne pieniądze. A obecnie jest u nas ulubionym nakryciem stołu przy jakichkolwiek imprezach dziecięcych. Jak widać, zresztą, nie tylko najmłodsza generacja odczuwa potrzebę tworzenia :)

Tort był iście dziewczyński - nie potrafię wykonywać misternych konstrukcji - zawsze mi się coś rozpływa, coś spadnie, ubrudzi lub po prostu wyjdzie brzydko. Dla dwulatki więc zdecydowałam się na posypkową wolną amerykankę :)

Pamiętacie żółtego potwora?

2011-09-21T15:50:00.000+02:00

Postanowiłam zrobić mu nieco bardziej obrazującą jego wielkość sesję :) - nie mam nic nowego do pokazania bo albo robię gail tęczowe (zamówione) albo mam niewykończone rzeczy (np. Jadziowy sweterek). Więc, na lenia, wrzucam starocia :)

Zatrzymane chwile

2011-09-20T15:25:00.000+02:00

Chwile do zapamiętania, nasz ostatni wypad wakacyjny, weekend sierpniowy spędzony wraz z Przyjaciółmi w mazurskiej głuszy pod Węgorzewem - brak kanalizacji i prądu, za to niebo pełne gwiazd wraz z księżycem w pełni, dwa jeziora w zasięgu 20 metrów w każdą stronę, poranne łowienie ryb, wieczorno - nocne ogniska, spanie w namiocie i cudowni ludzie. Całkiem rekompensujący jakiekolwiek braki cywilizacyjne :)

męskie klimaty

2011-09-18T15:53:00.000+02:00

Dorastanie dzieci do zmian w życiu do ciekawy proces. Jeszcze nie niedawna Krzyś z Anielką nie chcieli słyszeć o oddzielnych pokojach. Lęk przed samotną nocą, w dodatku przeżywany piętro wyżej niż śpiący rodzice wydawał się przeszkodą nie do przeskoczenia.
I nagle, całkiem niespodziewanie, dzieci zaczęły oswajać nowe.
Przeniosły się - na razie oboje - do jednego z wykończonych pokoi na górze. Ponieważ nie jest on jeszcze przygotowany na przyjęcie lokatora, na razie śpią tam od 4 nocy na materacach i w śpiworach. Zabrały ze sobą zestaw spartański - odtwarzacz do słuchania płyt, kilka książek, klocki lego oraz lampki nocne. Brak jest listew wykończeniowych przy ścianach, zasłon, mebli - z wyjątkiem jednego stolika, na którym stoi odtwarzacz. Zaczęłam polowanie na starocie na allegro. Na razie, dal mego syna, któremu należy się męski pokój, zaczęłam szyć narzutę - zachowując ideę patchworkową użyłam wyłącznie starych ubrań - głównie męskich koszul. Ponieważ bardzo chciałam skończyć, kwadraty zeszyłam w jeden wieczór. Wyszło coś takiego - mam nadzieję, że męskiego w wyrazie:

Zszywałam z Anielką, do zdjęć wtryniła się Jadzia - można powiedzieć, że wszystkie kobiety domowe miały swój udział :)

eksperymentalnie

2011-09-13T17:06:00.000+02:00

Jako że dziergają się ostatnio trzy tęczowe gail, nie będę Was tutaj zarzucała powtórzonymi zdjęciami. Za to pokażę nasze ostatnie odkrycie książkowe:

Na pierwszy ogień poszła ekstrakcja chlorofilu. CZynność trywialna, znana każdemu niemal, za to potraktowana z podejściem odkrywczym okazała się ciekawym doświadczeniem.
Świeżo zerwaną trawę wkładamy między dwie kartki papieru

i depczemy na twardym podłożu.

efekt - piękny zielony barwnik - ten sam, co na spodniach po turlaniu się ze skarpy...

Portfel wytrawny

2011-09-09T16:43:00.000+02:00

Co może wyniknąć ze skrzyżowania dwóch wytwornych spódnic? Leżały do pocięcia już ponad rok. Robiąc porządki w moim pokoju maszynowo - prasowalniczo - klockowo - legowym (dzieci) trafiłam na nie. I postanowiłam je połączyć w zestaw absolutnie nie mój bo elegancki :) Ale podoba mi się ogromnie - platonicznie. Dodatkowo jedna ze spódnic - jaśniejsza - została potraktowana nieco nietuzinkowo, ponieważ użyłam lewej strony materiału - ładniejsza była.

jesienią owoce, naturalnie :)

2011-09-08T10:05:00.000+02:00

Nocą usiadło mi się do maszyny - nabyłam jakiś czas temu dwie zasłony wybitnie tematyczne - jabłkową i ... hmmm. wiśniową? Obie w doskonałym stanie, powstały z nich portfele - po dwa z każdego rodzaju (drugi zielony czeka na końcowe zszycie).

A przy okazji wczorajszych komentarzy, nie tylko dzieciom zdarzają się takie wpadki. Kiedyś siedziałam w kościele obok dorosłego pana, który cały refren psalmu brzmiący: "Ty, Dobry Boże biednego osłaniasz" śpiewał: "Ty, Dobry Boże, biednego okradasz" i najwidoczniej nic mu w tych słowach nie przeszkadzało :)

Kto zgadnie? :)

2011-09-07T20:27:00.001+02:00

Dzisiaj mam zagadkę. Nasze najmłodsze dziecko przeżywa okres wzmożonej pobożności, recytuje z pamięci w nader niespodziewanych momentach części Mszy Św. "Bananku Bozi" zaśpiewane przy śniadaniu już nikogo nie zdziwi, ale kto zgadnie, z jakiej części stałej pochodzi fragment dość dowolnie przerobiony, aczkolwiek fonetycznie niemal zgodny z oryginałem: "pędzę sobie, hopsia" ? Odpowiedź znam ja, ponieważ usłyszałam to jako całość kontekstu, ale dacie radę odgadnąć Wy? Ja mało nie umarłam ze śmiechu :)

zestaw

2011-09-07T10:50:00.000+02:00

w okresie braku komputera uszyłam dwa bliźniacze portfele

Jeden z nich miał występować w zestawie z kosmetyczką. Tylko mi nieco krzywo wyszła...

dziecięco

2011-09-06T13:51:00.001+02:00

Jeszcze na szybko wrzucam sukienkę dziewczęcą w/g tego wzoru, którego ciągle nie mam kiedy zebrać do kupy :) Ale notatki mam po jej wykonaniu a to już coś :) Zdjęcia liche, nie mogłam złapać piękności i głębi fioletu - wełny zawierającej w sobie alpakę (Drops Lima)

mini :)

2011-09-06T09:51:00.002+02:00

Dzisiaj moja - ostatnio - stale robiona chusta, tym razem w drobnej odmianie - wersji mini. Właścicielka jest młodsza niż Jadzia, więc i chusta nie może być zbyt duża by się nie ciągać po ziemi, dlatego trzy razy ją prułam, o ciągle mi się za dużo jej robiło :)Modelkę okutałam dzisiejszym rankiem i wygoniłam na dwór. Po drodze capnęła tylko anieline okulary - swoje już połamała.

Co będzie nosić mama pewnej Zosi :)

2011-09-04T21:29:00.002+02:00

Moja pierwsza prawdziwie szlachetna wełna :) Malabrigo sock. Lekko bawełniana w dotyku, aż trudno uwierzyć, że w 100 % jest wełną i że ma grzać. No i ta feeria barw...

Sprawozdanie

2011-09-03T20:23:00.001+02:00

Mało gadania, więcej pokazywania:Skończone zamówienie: chusta gail (sic!) za malabrigo Paris Night. Kolor cudny, zakochałam się w nim osobiście i gdyby nie to, że ma już właścicielkę...

A dla córeczki owej mamy powstaje sukienka w/g wzoru już wcześniej wykorzystywanego. Robię teraz więcej notatek, może uda mi się to w końcu poskładać w całość i opisać na blogu, ale ten czas, czas, który mnie ciągle goni...

I na koniec... gail kolor 51 Vaa1 :)

Marchewkowo

2011-09-03T10:15:00.000+02:00

Sierpień jest u nas miesiącem zbiorów. Nasz ogród swoją bujnością obdarza w dość zaskakujący sposób. O ile, np. marchew zawsze jest niezawodnie ogromna o tyle, np. pory po raz pierwszy wyrosły nam imponującej wielkości. Zazwyczaj wiosną sadziłam je gdy miały wielkość ołówków, jesienią zbierałam wielkości ołówków stolarskich :) Na marchew mamy zawsze ochotę, czy to na surowo, czy to w formie... ciasta. Bije rekordy popularności w związku z czym zawsze mam pełne szuflady zamrażarki utartej marchwi. Przemysł marchwiany w naszym wykonaniu wygląda tak:

Zbiorem od zawsze zajmują się dzieci zachwycone robieniem zapasów na zimę :)

Potem mycie - nieodmienna fascynacja Jadzi :) (zawsze staram się zbierać marchew na tyle wcześnie by uniknąć konieczności obierania jej i wykrawania uszkodzeń)

Szatkowanie w malakserze - domena Krzysia - proszę wrażliwców o przymknięcie oczu, ja sama już wiem, że palców mi tam nie włoży :)

Efekt końcowy - miły dla oka. Takich pojemników po pierwszym zbiorze (jakaś 1/3 grządki) mieliśmy 11. Gdzie zamknę resztę? A przed nami jeszcze dynie... Chyba trzeba je intensywnie przerabiać na ciasta... :))) - akurat na dzisiejsze urodziny zasmarkanej po pas najmłodszej będzie, jak znalazł :)

come back :)

2011-09-02T21:08:00.001+02:00

Niespodziewanie dzisiaj mąż przywiózł z miasta komputer. A ja nawet zdjęć nie zrobiłam temu, co się ostatnio robiło... Bo jednak, jak nie ma internetu, to jakoś czasu od razu się więcej robi. Nie oglądam telewizji poza ewentualnymi wieczornymi programami, więc jedyną moją multimedialną zapychają czasową była sieć. I nagle tyyyyle czasu mi się zrobiło :) Ile chust powstało to nawet nie policzę bo przy piątej gubię rachubę, portfeli kilka powstało ale w starych wzorach bym nie była ograniczona koniecznością robienia nowych zdjęć. Poza tym przemknął nam drugi rok Jadziowego życia, jutro świętujemy z najbliższą rodziną. Nasza mała komórka też przeżywa zmiany - Krzyś poszedł do drugiej klasy już w połowie sierpnia spakowawszy plecak i podpisawszy zeszyty :) Większą zmianę szykuje nam Anielka, która próbnie, na własne życzenia zapoznaje się we wrześniu z zerówką. Zachwycona jest panią i nowym otoczeniem i niewykluczone, że, chlip, chlip, homeschoolerskość nasza odpłynie w niebyt... Ze zdjęć mogę pokazać tylko jedną nowość - zostałam poproszona o zrobienie w ekspresowym tempie chusty na ślub. Termin był faktycznie krótki, niemniej udało mi się skończyć na czas:

Tym razem użyłam mieszanki moheru (70%) z akrylem, poliamidem i metalikiem, bardzo fajna, cieniutka włóczka (550m/50g) Gail powstała kolejna i na razie tak pozostanie, bo mam ich wykonać jeszcze kilka. Szykujcie więc cierpliwość :)

poburzowo :)

2011-08-24T20:21:00.001+02:00

Blog na razie nieco przykiśnie w piątkową burzę piorun spalił nam komputer. Uziemieni jesteśmy do decyzji ubezpieczyciela = na razie korzystam z Marcinowego laptopa pracowniczego, ale zdjęć na nim nie obrobię. :)

kolejny :)

2011-08-19T08:44:00.000+02:00

Tak bez sensu wrzucam po jednym portfelu, zamiast skomasować je we wspólnym wpisie, ale nigdy nie wiem, czy uda mi się coś jeszcze uszyć w najbliższym czasie. W związku z tym - kolejny rzut dzisiaj: :)

I jeszcze jeden... :)

2011-08-18T19:31:00.002+02:00

Tym razem ciemne zielenie - lato idzie ku końcowi...

O prezentach

2011-08-17T23:45:00.000+02:00

Staram się uczyć dzieci wzajemnego obdarowywania się. Ponieważ Krzyś z Anielką nie są w zbyt szczęśliwym wieku do patrzenia na siebie zbyt długo łaskawym okiem trudno jest mi ich przekonać do takiej działalności. Inaczej rzecz ma się z Jadzią, o której względy rozgrywa się cicha (a czasami głośna) batalia pełna podchodów, zastawianych pułapek oraz podliczania, komu się więcej dostało.
Zbliżają się Jadzi urodziny. Pojechaliśmy dzisiaj do miasta, w którym kupiłam przezroczystą folię samoprzylepną. Kwiatki suszyliśmy w książce od tygodnia. Dzisiaj zrobiliśmy pierwszą przymiarkę do wykonania ozdobnego mobila dla najmłodszej:

Wykonane w części rękami dziecięcymi, niemniej, czyż nie śliczny? :)

* * *

Dzisiaj rano wieszałam pranie na piętrze, Jadzia jadła śniadanie na dole. I w pewnej chwili usłyszałam wygłoszone na jednym oddechu, niemal bez przerw: "Jadzia idzie górę. mogeeeeeeeee???"

portfelowo

2011-08-17T11:09:00.000+02:00

Dzisiejszy dzień warto odnotować złotymi zgłoskami w kominie - pierwszy bez tabletek przeciwbólowych - mój sezon zębowy się skończył - mam nadzieję - definitywnie. Od razu nieco lepiej kontaktuję :) I szyć mi się zachciało - taaaak, usadowiłam dzieci przed bajką (w ciągu dnia tego nie robię, więc je uszczęśliwiłam nieziemsko) a sama udałam się do maszyny... powstały dwa portfele, dwa jeszcze czekają na więcej czasu.
W związku z odzyskaniem przytomności informuję, że zacznę w końcu odpisywać na maile. :))))

zatrzymane chwile - ziemniaczany wieczór

2011-08-16T11:46:00.000+02:00

Zaczyna mi brakować czasu na dokumentowanie. Jeszcze nie oporządziłam zdjęć z Łeby, nie odpowiedziałam na masę maili a już wróciliśmy z kolejnego wyjazdu - cudownego, w kompletną dzicz bez prądu, wody i innych mediów. Wyjazd odbywał się całkiem na wariata, bo do wieczoru poprzedzającego opuszczenie domu nie wiedzieliśmy, jak poważne są uszkodzenia naszego samochodu, który trafił do warsztatu. Wieczór przedwyjazdowy przebiegał w całkiem surrealistycznym nastroju, spakowawszy ubrania dzieci doszliśmy do momentu, w którym odechciało nam się pakować. Ponieważ Krzyś wcześniej rozpalił ognisko, po położeniu Jadzi do spania, wrzuciliśmy do żaru ziemniaki wyhodowane własnoręcznie przez pierworodnego.
A potem, już na naszym nie dokończonym tarasie - zjedliśmy z masłem i solą...

modelka mimo woli

2011-08-12T14:56:00.000+02:00

Od razu na gorąco pochwyciłam Jadzię i wbiłam ją w sukienkę. Nie uszczęśliwiłam jej zbytnio. Dzięki jednak mediacjom Anielki udało się uzyskać nastrój do zdjęć. Sukienka jest zdecydowania za mała, więc jest szansa, że będzie dobra na młodsze dziewczę :)

sukienkowo - ciepło na zimę

2011-08-12T14:42:00.000+02:00

W nocy się zblokowała sukienka w/g sweterka. Muszę dokonać przymiarki na Wigi by sprawdzić, czy aby nie będzie za duża - mam nadzieję, że na dwulatkę będzie za mała, bo ma pasować na półtoraroczniaczkę :)

zatrzymane chwile

2011-08-10T14:15:00.000+02:00

Dzisiaj o najmłodszej
Rozwijając się przy boku starszych Jadzia zaczęła bardzo dużo mówić (i to w większości z sensem :). Ku pamięci naszej, kilka sytuacji:

Ranek, budzimy się, Marcin wstał wcześniej i nie ma go w sypialni. Jadzik przyszła do mnie do łóżka i taka jeszcze ciepła nagle stwierdza:
- Nie ma taty. Tata jobi siku. Chiba. ["chiba" jest aktualnie słowem kultowym, używane bardzo często. I w dobrym kontekście]

* * *

W Łebie jeszcze najmłodsze dzieci sypiały w pokojach znajdujących się na piętrze domku, w którym mieszkaliśmy. Wigi miała włączoną niańkę, ponieważ zaraz po obudzeniu zaczynała dewastację Krzysiowego plecaka i znajdujących się w nim zabawek. PO CICHU, oczywiście. Gramy sobie na dole w karty i nagle przez głośnik leci:
- mama! mama!
Marcin wszedł na schosy i zapukał w drewniany sufit (czyli jadziową podłogę)
- mama! mama! Ktoś puka chiba! Mama! mama! Pjooosię (nie do mnie, tylko do domniemanego gościa)

* * *

Nie lubi Jadzia nocnika. Od kilku dni. Dzisiaj zasikała już trzy pary spodni. Przyszła do nas ulubiona Jadziowa sąsiadka. I zagaja do małej, że teraz to już zrobi siku do nocnika, a ona (tzn Kasia) przyjdzie, żeby zobaczyć. Na co usłyszała - "Nie dzisiaj"

:)

Łeba - część pierwsza (plus chusty łebskie :)

2011-08-09T12:53:00.000+02:00

Chusty miały być na końcu wpisu, ale blogger zadecydował inaczej. Dziękuję za wszelkie głosy wsparcia, miałam wieczorem jeszcze zrobić edycję i dodać, że u Jadzi pojawiła się jakaś tajemnicza wysypka na całym ciele. Ale nie byłam w stanie. Zostałam pozbawiona lewej ósemki, wyglądam jak żeńska odmiana Quasimodo, z tym, że garb występuje u mnie na lewej szczęce. Podobno opuchlizna ma zejść w ciągu 2-3 dni. Jadziowa wysypka zanikła do dzisiaj. Krzysiowe ropnie zakończyły stan zapalny, Anielki gardło jest w lepszym stanie. A Jadziowa paszcza toleruje już więcej pokarmów. Alleluja.
W Łebie, z powodu otumanienia lekami nie byłam w stanie zrobić nic bardziej skomplikowanego niż gail, sukienka planowana odeszła na razie w niebyt. Chustę robiłam w samochodzie oraz na placu zabaw pilnując dzieci. A, i wieczorami grając w kanastę, gdy dzieci poszły spać :) Wypróbowałam nową włóczkę, mieszaninę 60 % moheru z dodatkami. I malutkimi koralikami :) Druga to malabrigo.

CZęść wakacyjną pokażę na razie w jednej odsłonie - oto park dinozaurów

a tak wygląda karmienie szóstki dzieci żelkami :)

Wakacyjnie - nieco przewrotnie

2011-08-07T23:16:00.002+02:00

Wróciliśmy z wakacji znad polskiego morza. Ośrodek sprawdzony już w roku ubiegłym - idealny. Towarzystwo - sprawdzone nie tylko w roku ubiegłym - idealne :) Pogoda - ciepło, słonecznie, mało upałów, baaardzo umiarkowane opady - idealna.
Do tego:

1. W dniu poprzedzającym wyjazd, zaczęła mnie pobolewać rosnąca od ponad 10 lat ósemka. Jako że perypetie związane z rośnięciem zęba mądrości był mi znane (bolało zawsze umiarkowanie przez dni kilka, raz, dwa razy do roku) nie przejęłam się tym zbytnio. Co było błędem, jak się okazało. Już wieczorem sięgnęłam po ketonal, który leżał w domu od dwóch lat nietknięty. Wyjazd spędziłam pomiędzy parszywym bólem lewej strony głowy a bólami żołądka spowodowanymi używaniem środków przeciwbólowych.

2. Mniej więcej w połowie pobytu Krzyś nagle stracił w pizzy osłonę swojego złamanego w Wielkanoc zęba (historia znana). Jak się okazało, stracił nie tylko plastikową nasadkę, ale też przy okazji zleciało mu całe zabezpieczenie miazgi. Dobrą stroną wizyty u dentysty (która to, pani stomatolog policzyła sobie za wizytę iście kurortową stawkę) był fakt, że wypisała mi receptę na kończący się ketonal :)

3. Wychodząc z gabinetu sumowałam sobie: trzy spalone żarówki w samochodzie, jeden obłamany ząb, jedna parszywa ósemka - to chyba wystarczy, jak na pół tygodnia wakacji...? Po czym natychmiast potężnie się potknęłam o własne buty na stopniach wiodących do kiosku. Szczęśliwie, bo mimo że miałam na rękach Jadzię, nie wywaliłam się całkiem - niemniej orzeźwienie przyszło - może to wcale nie tak dużo nas spotkało...?

4. ... słusznie uważałam w punkcie trzecim, ponieważ jeszcze tego samego dnia wieczorem Anielka zaczęła narzekać, że ją boli głowa. Tak, dla świętego spokoju zmierzyłam jej temperaturę - powyżej 38. Jak się okazało, podczas naszych rejsów dentystycznych ucięła sobie miłe posiedzenie na leżaku koło placu zabaw - w pełnym słońcu. Szczęśliwie, gorączka zeszła jej kolejnego dnia.

5. W drodze powrotnej Jadzia zaczęła strasznie marudzić i odmawiała jedzenia, popłakując przy braniu kęsa czegokolwiek (co nie było słodkie) - zajrzałam do buzi - na języku coś co wyglądało na potężnie ugryzienie (samougryzienie). Obecnie już lekko zwątpiłam i czekam jutrzejszego pokazania jej mojej mamie (lekarzowi), bo coś mi to wygląda na zapalenie jamy ustnej)

6. Anielka narzeka na gardło (brzydkie)

7. Krzysiowi zrobiły się dwa ropnie na łydce, wyglądają brzydko, noga spuchła i jest mocno ciepła.

To wszystko wydarzyło się nam od ubiegłego piątku. Dodam tylko - i to nie jest żart, że zasadniczo jesteśmy rodziną bardzo mało chorującą od kilku lat. Uwierzycie?

Zdjęcia z pobytu (tych fajnych chwil, wbrew temu, co napisałam było bardzo wiele) wrzucę innym razem, nie mam sił na obróbkę. Na razie, po raz pierwszy w życiu, marzę o spotkaniu z chirurgiem szczękowym i pozbyciu się źródła bólu. Dodatkowo pilnie czeka nas wizyta u dentysty Krzysiowego.
Taki obrazek z życia...

o incydencie, lawendzie, spodenkach i sweterkach :)

2011-07-29T21:36:00.001+02:00

Wiele dzisiaj tematów będzie.
Kto mówi, że na wsi to tylko nuda? Otóż mieliśmy wczoraj incydent, który zajął nas i naszych sąsiadów na dłuższą chwilę oraz stał się źródłem wielu spekulacji i radości. Otóż mieliśmy na naszej drodze gościa. Gościa można zobaczyć na poniższych zdjęciach. Bardzo chętnie spożył podtykany pod dziób chleb oraz Jadziową pizzę. I wcale się nie bał. Ciekawe, komu zwiał, bo wygląda na to, ze grzecznie wrócił sam do domu :)

O lawendzie będzie tyle, że już jej nie ma :) Wczoraj dzieci się solidarnie wzięły do pracy i ogołociły pozostałą resztę krzaków. Ilość schnących kwiatów niemal mnie przeraża. Na zdjęciach widać znikomą ilość tego, co nam wyrosło w tym roku.

Na tych zdjęciach Jadzia prezentuje swoje nowe spodenki, uszyte nocą przedwczoraj. uświadomiłam sobie bowiem, że jedziemy nad morze a Jadzik ma strasznie mało spodenek typu legginsy, które są najwygodniejsze do takiego spędzania czasu. A jej dresy już się nie nadają na wyjazd do ludzi :)

Spodenek (recyclingowych, z dorosłych koszulek bawełnianych) uszyłam 5 par a jeszcze mam kilka skrojonych czekających na spokojne dojście do maszyny. W krojeniu dzielnie pomagała mi Anielka (co zaowocowało przecięciem nożyczkami legginsów służących mi jako wzór do wykroju :) )

I już całkiem ostatnia rzecz. Skończyłam wspomniany wcześniej sweterek. Tak wygląda na płasko, jak wygląda na żywym modelu pokażę na zdjęciach z wakacji, bo dzisiaj posiadaczka sweterka była tak brudna, że nie nadawała się do wkładania czegokolwiek innego niż to, w czym bawiła się w błocie...

Warmianka w wersji mini

2011-07-28T11:47:00.000+02:00

Nie ma to, jak świsnąć starszemu bratu buty do tańca a starszej siostrze krakowskie korale :)

Baaardzo dziękuję Asi i Wojtkowi za otrzymane wyróżnienie - ogromnie mi miło, chwalę się już teraz, natomiast obowiązki z nim związane podejmę raczej jutro. Albo za tydzień, jak wrócę z wakacji, ponieważ obok mnie siedzi Krzyś i domaga się swojego czasu na komputerze. A w sobotę wyjeżdżamy...

W czerni

2011-07-27T13:31:00.000+02:00

Pierwszy raz robiłam czarną chustę. Swoje przeznaczenie osiągnie po długim czasie i po długiej drodze - we wrześnie jedzie do Niemiec jako prezent od moich rodziców dla starszej siostry zakonnej. Zastanawiałam się, jak wybrnąć z wzorem, by nie było zbyt frywolnie. Aż u Malachitowej znalazłam piękną chustę z wzorem, który od razu mi podpasował.

Liściasty sweterek

2011-07-26T11:25:00.000+02:00

Zostałam zapytana, czy nie zrobiłabym na drutach sukienki dziewczęcej. Z linkiem wybranego wzoru. Sukienka faktycznie śliczna, przy czym stanowiłaby jakąś odmianę wobec chust. Miałam tylko nieco problemu z wymyśleniem, jak ją wykonać przekładając wzór na druty (z głowy :) By nie eksperymentować na zamówieniu postanowiłam spróbować na początek na sweterku dla Wigi, jako że (jak to z szewcami bywa) nie posiada ona okryć wierzchnich tego typu (tzn. zapinanych, ciepłych, które nie są kurtkami). Wybrałam wełnę - pierwszą, którą kupiłam na Allegro i sama farbowałam. Początek wygląda tak:

Miałam nieco zgryzot, ponieważ sukienka jest robiona od dołu, a ja od dołu robić nie lubię i przełożyłam sobie całość na robienie od karczku. Chyba lubię sobie utrudniać życie...

Pierwsze spotkanie z malabrigo

2011-07-22T11:54:00.001+02:00

W końcu sięgnęłam po niezbędnik dziewiarki i nabyłam wełnę malabrigo lace merino. Zakupu dokonałam tutaj . Sklep z super promocją i bardzo miłą obsługą :) Dojechały trzy zamówione motki (plus dwa dla koleżanki). Pierwszy już zużyłam i powstała dla odmiany... gail :) Na zamówienie. Wełna faktycznie, jak piórko, mięciutka, tylko mi się na akrylowych drutach ślizgała i przy biegających wokół mnie dzieciach miałam dwie akcje nabierania na druty połowy zgubionych oczek. Wiecie, jak to miło...

Kończę, mając w perspektywie sprzątanie po schodach (zasadniczo już skończonych), przeszywanie rękawów do bluzki ze stroju krakowskiego, w której Anielka ma jutro tańczyć, a które to rękawy są na nią o jakieś 20 cm za długie :) i ogólne doprowadzenie domu do porządku po tygodniu urzędowania.

czas świętowania

2011-07-21T20:35:00.000+02:00

Mało mamy jakoś czasu ostatnio na poważniejsze podejście do tak istotnej czynności, jaką jest świętowanie. A tak się złożyło, że obchodziliśmy wczoraj rocznicę ślubu (za rok będzie okrągła :) Pomiędzy dalszym klejeniem schodów, ciągłym odkurzaniem pyłu, chorym Burgerem, obowiązkami parafialnymi etc. udało się mi wczoraj zebrać całą naszą pięcioosobową rodzinę na nieco bardziej uroczystej obiado - kolacji. Polor nadały jej dzieci, które są wyznawcami zasady, że nie ma dobrej imprezy bez światła świec. Krzyś dodatkowo ustroił stół w szyszkowe girlandy. Reszty dopełniła ogrodowa zieleń. A ponieważ przedwczoraj obraliśmy krzaki porzeczek u Marcina rodziców zyskując około 7 litrów owoców, poza, oczywistym, porzeczkowym sokiem, królowały porzeczkowe mufinki oraz porzeczkowy placek :)

Olsztyńskie Dni Folkloru

2011-07-20T22:22:00.000+02:00

Rozwiązanie zagadki trafnie podała Agata :)
Olsztyn. Taaak, stolica tańca, nie tylko towarzyskiego...
Na tydzień (ten aktualny) zjechały się do nas zespoły folklorystyczne z całego świata. Dni Folkloru odbywają się u nas corocznie i jest to jedna z najlepszych olsztyńskich imprez kilkudniowych wakacyjnych. Organizuje to akurat choreograf zespołu, w którym tańczą nasze dzieci, stąd też i udział nasz - aczkolwiek i tak pewnie byśmy się wybrali. Odpowiedzi sugerujące Amerykę Południowej również był słuszne, albowiem na zdjęciach byli przedstawiciele Kolumbii (z polską strażą pożarną w tle) Natomiast wśród zespołów do bardziej egzotycznych zaliczyć można wspomnianych reprezentantów Kolumbii, Kenii, Brazylii, Indii i Izraela. O europejskich (Bośnia i Hercegowina, Turcja, Ukraina etc) nie zapominając. Duża dawka fantastycznych widowisk rozgrywających się w ciągu wielu godzin na deskach naszego amfiteatru. Wszystko zaczęło się przemarszem przez starówkę wszystkich uczestników. Jako że organizatorzy szli na przedzie, a Anielka jest obecnie najmniejsza w grupie, jej przypadło pójście na czele grupy i wprowadzenie wszystkich do celu (a ja umierałam ze strachu, czy zapamięta, co miała robić, bo coś mocno gapowaty okres przeżywa :)

W towarzystwie przedstawicieli zespołu z Bośni i Hercegowiny

część barwnego tłumu (było ponad pięciuset wykonawców) pod Wysoka Bramą

Zastanawiałam się mocno, jak w czymś takim można tańczyć. Okazało się, że ratunkiem przed zgubieniem obuwia są... gumki recepturki, które każda z tancerek przyczepiała sobie klapki do stóp...

niezwykle poważnie podchodzący do swojego wizerunku scenicznego (krok i postawa w typie "macho" z szeroko rozstawionymi barkami i rękami odwiedzionymi od ciała, idący rozkołysanym krokiem) Turcy

roztańczeni i żywiołowi Ukraińcy

na scenie zmieścili się tancerze z Warmii oraz pary przedstawicieli z każdego zespołu z tabliczkami z nazwami miejsc, z których przybyli - dużo tego było :)

Nas czeka jeszcze jeden występ - w sobotę. Kto mieszka w pobliżu - zapraszamy :)))

Żółty potwór oraz zagadka

2011-07-19T12:31:00.001+02:00

Jakiś czas moja obecność na bloggerze polegała na pobieżnym przeglądaniu tego, co nowego pojawiło się na innych blogach. Moje milczenie nie było spowodowane wyjazdem, wakacyjnym lenieniem się ani też niczym podobnym. Wakacje dopiero teraz zaczynają nabierać wakacyjnego ducha :) Początek lipca przebiegł pod znakiem mojego egzaminu (szczęśliwie pozytywnie zakończonego), trzy dni później - ślubu szwagierki, wesela, poprawin i całego rodzinnego szaleństwa, które jest nieodłącznym towarzyszem tego rodzaju uroczystości - szczęśliwie połączonym z radością. Za to od poniedziałku poweselnego zaczął się maraton: wszedł stolarz zakładać schody na górę (co niosło ze sobą hałas, uwiązanie do domu oraz - najgorsze - zdjęcie prowizorycznych zabezpieczeń założonych dla Jadzi). Tego samego dnia rozpoczęliśmy z dziećmi codzienne dojazdy do miasta na półtora, dwu i dwu i półgodzinne próby przed Olsztyńskim świętem tańca (o tym później). W to wszystko trafili nasi goście wakacyjni, którzy, biedni (ale tolerancyjni :) załapali się na ten cały rozgardiasz; pył, kurz, hałas, rozjazdy etc. [przy okazji: pozdrawiamy :)]
W międzyczasie udało mi się skończyć chustę - potwora. Gigantyczną, powstałą już w ostatecznej niechęci do sięgania po nią, śniącą mi się po nocach jako rzecz, którą będę ciągała ze sobą na drutach już do końca życia. Oto chusta Painted sun:

Ogrom chusty mało jest widoczny na płocie, gdyż góra jest zawinięta za sztachety. W każdym razie, zawinie się w nią troje dzieci

Zagadka polega na poszukaniu odpowiedzi na pytanie: gdzie mogło być zrobione to zdjęcie?